நூல்

   நூல்

  நூல் ! அது
  பாசக்கயிறு.
  பட்டுப்பூச்சியின் கழுத்தைக்
  கட்டிய இயமனின் கயிறு.

  வர்ணம் பல வெளிப்படையாய் -கரும்
   இருட்டின் நிறம் அதன் கண்ணில்!
  நெய்தலின் ஓசை  - ஒரு
  உயிர் பிரியும் வலியின் ஓலம்!

  உருக்கலில் அதன் கொதிப்பு,
  ஊனமுறும் மனிதம் அங்கு!
  உதிரம் இல்லாக் கொலையாகலாம்!
  உடுத்தும்
  உடையெல்லாம் அதன் பிரேதம்!

  ஒரு
  உயிரின் வலி துடைக்கப்படாமல்,
  தொடர்கின்ற  பலியிடல்கள்!

என் இறகு விரித்த காதல்

 

  என் இறகு விரித்த காதல்

ஒரு புயலென அவதரிப்பு.
   பெரு மூச்சின் பிரதிபலிப்பு,
   சிறு நேர அலைக்களிப்பு.
   ஒரு காதல் பிரசவிப்பு!
   உயிரோடு ஒரு தவிப்பு...
   துயிலாமல் வரும் நினைப்பு!
   

  உயிரில் ஒரு துகள் விழுந்து,
  துளைத்துச் செல்லும் ரோகம் இது!
  பயிராய் அது முளைத்து
  பருவம் கொல்லும் பாரம் இது!

 கையில் ஒரு சிறு சூரியன்
 பொத்திக் கொண்ட பேதை நான்.
 பையில் பல பகல்க் கனவுகள்
 குட்டி போடமயக்கம் தான்.

 கிளைகள் முளைத்த கைகள் -எந்தன் 
 காதல் தந்ததது  சத்தியம்!
 இலைகள்  முழுக்க உந்தன் பெயரை 
 இரேகை கொண்டது அம்மரம்.