Showing posts with label proposal. Show all posts
Showing posts with label proposal. Show all posts

Tuesday, 11 July 2017

உனக்காக...

உனக்காக



ஓராயிரம்
ஜன்னல்கள் இருக்கட்டுமே -தினம்
உன் முகம் பார்த்திட சுவரினிலே.
ஊரெல்லாம் பூக்கள் பூக்கட்டுமே,
உனக்காக மாலைகள் கோர்த்திடுவேன்.

நெடும் பாதையில் உனக்காய் காத்திருப்பேன்,
படும் வெயிலினை நிழலாய் நான் தடுப்பேன்.



ரோஜாவைக் கொஞ்சிடும் உன்னை
முள் குத்த முற்படும் போது, கையால் நான் மறைத்திடுவேன்,வலி
 கூடப் பொருத்திடுவேன்.

  உனக்காக நான் இருப்பேன்,
 உனக்காகவே இறப்பேன்.
  உதிரம் தான் தரக் கேட்டால்
 அதிலும் நான் தந்திடுவேன்.

 உயிரே உன் முகம் பார்த்து
 உயிர்த் துரந்தும் வாழ்ந்திடுவேன்.



Saturday, 8 July 2017

என் இறகு விரித்த காதல்

 

  என் இறகு விரித்த காதல்



ஒரு புயலென அவதரிப்பு.
   பெரு மூச்சின் பிரதிபலிப்பு,
   சிறு நேர அலைக்களிப்பு.
   ஒரு காதல் பிரசவிப்பு!
   உயிரோடு ஒரு தவிப்பு...
   துயிலாமல் வரும் நினைப்பு!
   
  உயிரில் ஒரு துகள் விழுந்து,
  துளைத்துச் செல்லும் ரோகம் இது!
  பயிராய் அது முளைத்து
  பருவம் கொல்லும் பாரம் இது!

 கையில் ஒரு சிறு சூரியன்
 பொத்திக் கொண்ட பேதை நான்.
 பையில் பல பகல்க் கனவுகள்
 குட்டி போடமயக்கம் தான்.

 கிளைகள் முளைத்த கைகள் -எந்தன் 
 காதல் தந்ததது  சத்தியம்!
 இலைகள்  முழுக்க உந்தன் பெயரை 
 இரேகை கொண்டது அம்மரம்.


Friday, 7 July 2017

முதன் முதலாய்...

  முதன் முதலாய்...


  ஒரு சுவாசம்,
  ஒரு புன்னகை,
  ஒரு மெளனம்,



  முதன் முதலாய் நான் பார்த்த 
  இத சுவாசம்!
  முதன் முதலாய் நான் சிரித்த
  தித்திக்கும் புன்னகை!
   முதன் முதலாய் நான் சகித்த
   சுகமான மெளனம்!

   எல்லாமே ஒரு நொடி தான்.
    மனதுக்குள்,
     பூ மழையில் நனைந்துகொண்டு!

    சொல்லாத சந்திப்பு,
     சொட்டாத தேன்.
     ஒட்டிக்கொண்டு தரும் சுகத் தவிப்பு!
     
      ஒரே நொடி,
      ஒற்றைப் பார்வை,
       ஒரு ரோஜா -நான்
        திரு ராஜா!
      
         முதல் பார்வை அது...
        முத்துக்கள் தூவும் வேம்பு 
         மரத்தடி.
         ஜில்லென்று மெல்ல ஒரு காற்று.
         கொள்ளை போன எந்தன் பார்வை,-நான்
         களவாடியதோ, வெள்ளை ஓவியம்.

         திணர்ந்து போன மெளனம் எனக்குள்!
        திண்டியாக வார்த்தைக் கோர்வை,
        திருடப்பட்டது என் குரல்வளை!
        
        
       அமுதம் அருந்திய விழிகள் இன்னும்
       குமுதம் நில் என கேற்கத் தோற்றிட...-என்னை
       நகுதலாலே குத்திச் சென்ற
        பொகுவலாலே,
        நொடியில் களைந்தது பூ மழை.
     

குறிப்பு;திணர்தல்-இருகுதல்
   நகுதல்- பரிகசித்தல்
   பொகுவல்-ஒரு பறவை
   திண்டி-பருமன் கொண்ட/பிரமாண்ட