தனிமையில்

  தனிமையில்

 இருளின் கருப்புத் தேய்த்து வைத்த மேனி,
 பருவம் துளைத்து விளையாடும் இரவின் தனிமை.

  இடைக்கிடை படரும் இருதயப் படபடப்பு!
  கிட்ட வந்து தடவிச் செல்கிறது நீல மின்னல்.
  தொடர்கின்ற ஜாமத்தில் தனிமைப் போட்டி.
  வானத்தில் வானியும் வான் பார்த்த நானும் தனிமையில்.

வாசலோரக் காத்திருப்பில் யாரோ வருவார் போல்,
ஊசலாடும் உள்ளகப் புல்லரிப்பு!
ஏதோ ஒரு ஏமாந்த ஏக்கம்!
எங்கோ செல்கின்ற நெஞ்சத் தேடல்,
சடலம் ஒன்றிங்கு உஷ்ணம் காயாமல்!

வரண்டு போன தொண்டை நரம்புகளில்
என்றுமே ஈரம் சுரக்காதோ என!
தோற்றுப் போன கனவுகளின் யாமம்.

மறந்தே போய்விட்ட எழுந்து நிட்கும் உரோம அணிநடைக்குள்,
உராய்ந்து செல்கின்ற இளமையின் மின்சாரம்.
தனிமையில் பற்றிக்கொண்டது,
உயிருக்குள் சிக்கிக்கொண்ட ஒரு புது இரத்தத் துணிக்கை,
நாடிகளில் .....

ஒற்றையடிப் பாதையில்,ஒற்றையாய் இராத்திரியில்..

ஒற்றையடிப் பாதையில்,ஒற்றையாய் இராத்திரியில்..

 இராக்கால ஊது குழலின்
  பாஷை என்னவாம்?
  இசையினில் கலந்து வரும்
   வேதல் சொல்வதாம்!

  நிலாக் காயும்
  நிசப்த இரவின்  ஓரம் ஒன்றிலே,
  நுழைந்து நாணல்
  மேய்ந்து வரும் காற்றின் வழியிலே...

 ஆற்றங்கரை ஆலமர விசிரும் இலையிலே,
 ஆயிரமாம் இரைச்சல் ஒலி நிசப்த இரவிலே!

 பழுதுபட்ட பொழுது தாண்டி பயணப்படுகையில் ,
 அழுது பாடும் ஓசை ஒன்று
 அடுத்த நொடியிலே!

படுத்துப் போன பிணங்கள் எல்லாம்
எழுந்து வருவதோ?
பனியில் ஊரிய  பாதை எங்கும்
ஊசலாடுது.

இன்னும் கேற்கும் பாடலொன்று
 என்னுள் தேடிடும் ராகம்.
 என்னுள் ஆடும் இதயம் போடுது
 போட்டி போட்டு புது ராகம்.